O opowiadaniu KM

        Jego American dream to porzucić dotychczasową drogę i po prostu: być śmierciożercą. Ale na Mroczny Znak trzeba zasłużyć i okazuje się, że to wcale nie jest takie proste, ale co to dla Barty’ego, zwłaszcza gdy za towarzysza ma się Regulusa Blacka. 

___________

~ cofnij do menu ~

~ cofnij do strony głównej ~

Słowniczek

Ilustracje pojawią się po pewnym czasie.

         W opowiadaniu często używam metafor, w których występują imiona starożytnych egipskich bogów, wspominam także historyczne wydarzenia i nazwiska, więc tu możecie się bliżej z nimi zapoznać. Opisy są jednak bardzo okrojone (mam na myśli głównie bogów), mają zaledwie nakreślić ich portrety. 

         Ammut — potwór pożerający umarłych (grzeszników).

         Amon — bóg wiatru i urodzaju.

         Anat — dziewica-wojowniczka, zmysłowa bogini miłości i płodności.

         Anubis — związany z mumifikacją, pogrzebem i ochroną zmarłych. Utożsamiany z szakalem.

         Apis — jako symbol męstwa i siły.

         Aton — stwórca wszystkiego.

         Bastet — kocia bogini tańca, muzyki i śpiewu.

         Bes — patron rodziny, opiekun rodzących kobiet. Jeden z najbrzydszych bogów w egipskiej mitologii.

         Chepri — występuje pod postacią skarabeusza, związany ze wschodem słońca i zmartwychwstaniem.

         Geb — bóg ziemi, współwystępuje z małżonką Nut (niebem).

         Heket — bogini utożsamiana z żabą, pomaga rodzącym kobietom.

         Horus — wielki monarcha, wciela się w sokoła.

         Izyda — opiekunka rodziny, ogniska domowego, matka Horusa i opiekunka Anubisa.

         Maat — sprawiedliwość i harmonia boskiego świata.

Neftyda — piękność, związana ze śmiercią.

Nut — bogini nieba, jako sklepienie przykrywające ziemię (Geba).

Ozyrys — bóg śmierci, odrodzenia, pan podziemia, Wielki Sędzia.

Ptah — opiekun rzemieślników, pan sztuki.

Ra — słońce i najwyższy z wielkich, Ład i pan Wszechświata. Wędrujący Po Niebie.

Sachmet — bogini zemsty panująca nad wojną, zsyłająca choroby.

Set — panujący nad pustynią i chaosem. Demon utożsamiany z wężem.

Sobek — bóg związany z wodą, utożsamiany z krokodylem, przychylny ludziom (na znak błogosławieństwa zsyła krokodyle).

Sokar — boski przewoźnik. Strażnik bramy do podziemnego królestwa.

Szu — powietrze. Rozdziela ziemię i niebo.

Tefnut — wilgoć.

Thot — odpowiadający za wiedzę, patron uczonych, autor Księgi Umarłych. Księżyc.

Wielka Enneada to dziewiątka najważniejszych i najbardziej rozpowszechnionych bogów panującymi nad ludźmi i pozostałymi bogami.

* Atum
* Geb
* Izyda
* Neftyda
* Nut
* Ozyrys
* Set
* Szu
* Tefnut

Malinówka

Strona w budowie

Lutilianie

Strona w budowie

Encyklopedia SCP

Ta podstrona zawiera opisy miejsc, dodatkowe historie i przemyślenia dotyczące opowiadania Siostrzenica Czarnego Pana oraz postaci, które występują na blogu. 

(podstrona w budowie)

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

Lutilianie

Ł

M

Malinówka

N

O

P

Q

R

S

Ś

T

U

V

W

Y

Z

Ż

Abydkhyt

         Abydkhyt (czyt. Abjedhajt) to zlepek dwóch arabskich słów: abyd — biały, khyt — sznurek. Tę nazwę nadali mu mieszkańcy Kemmhyt, kiedy Dżahmes-Meritamon ścięła nim łeb smoka, który spalił domy robotników. Ten ironiczny tytuł miał dotyczyć białego blasku, który poprzedził morderczy cios.

~ niebawem można się spodziewać rysunku miecza ~

         Miecz sprowadzono z południa Afryki. Wykonany przez gobliny z najczystszego srebra zmieszanego z jadem akromantuli, który ma dodatkowo zatruwać każdego poza osobą nim władającą (co ma chronić przed zatruciem podczas przypadkowego zranienia się). Ma trzy stopy długości, więc jest dość duży jak na miecz jednoręczny, a także wyjątkowo lekki, przystosowany do kobiecej ręki. 

Rytuał zespolenia

         Znany tez pod nazwą Połączenia. Poleca na zespoleniu ludzkiej duszy z mocą boga Anubisa, a czasem nawet z samym Anubisem, lecz ostateczny poziom połączenia jest bardzo trudny do osiągnięcia, ponieważ wymagane jest co najmniej jedno z wymienionych:

         — idealna świadomość ciała (również swojej seksualności),

         — regularna i dokładna praktyka czarnej magii (np. posiadanie horkruksa),

         — spożywanie eliksiru z krwią psa lub szakala,

         — uznanie Horusa za swego wroga (jako że orzeł utożsamiany z Horusem jest naturalnym wrogiem szakala),

         — można zostać wybranym przez Anubisa.

         Przeważnie to praktykowanie czarnej magii jest najbardziej przychylne, gdyż Anubis jest łączony z mumifikacją, ale i okrzyknięto go patronem tych, którzy zgłębiają ciemne moce.

         Rytuał był popularny głównie za czasów Średniego Państwa, lecz później Anubis wcale nie stracił na znaczeniu. Sama ceremonia może być niebezpieczna dla słabej osobowości, gdyż ciemna moc potrafi przejąć kontrolę nad ciałem, a nawet może je zniszczyć. Zapisano kilkadziesiąt przypadków, które zakończyły się śmiercią kapłanek (Anubis zazwyczaj wybiera kobiety).

         Połączenie dzieli się na trzy etapy:

1.    Westchnienie

Zwróceni twarzami do posągu Anubisa kapłani wdychają opary płonących w ognisku suszonych kwiatów i liści konopi rubelli (łac. rubella różyczka), co pozwala uwolnić umysł od zbędnych myśli i skupić się na istocie ceremonii. A wszystko to przy dźwiękach bębna lub grzechotek wypełnionych ziarnami pszenicy. Podłoga musi być pokryta pyłem powstałym ze zmielonych na proch kości szakali i opiłków złota, co ma oddzielić uczestników rytuału od przyziemnego życia — dzięki temu kapłani przestają należeć do świata ziemskiego, ale i pozagrobowego; są wolni i otwarci na przyjęcie Anubisa.

2.    Psie serce

Kiedy już zmysły są wolne od zbędnych myśli, przyprowadzony zostaje szakal ze związanym pyskiem. Srebrnym nożem (jedynie srebrnym, gdyż srebro zabija również złe duchy i wampiry, jest też przychylne bogom) należy rozpruć brzuch i klatkę piersiową, i wyrwać bijące jeszcze serce, a krwią dzikiego psa każdy kapłan i kapłanka musi posmarować twarz, piersi i łono. Dzięki temu rytualnemu zabójstwu następuje oczyszczenie ciała z człowieczeństwa.

3.    Udżmet

Jest to rytualny taniec polegający na rytmicznych ruchach i wstrząsach górnych partii ciała, ma to pomóc uczestnikom ceremonii oświadczyć Anubisowi swoje oddanie i gotowość na przyjęcie. Do tego należy posypywać głowę proszkiem ze złota i kości, co ma być ostatecznym gestem oczyszczenia myśli. Może trwać to od kilku minut do nawet wielu godzin; zawsze tańczy się do skutku, wzywając boga po imieniu: Przewodnik Dusz, Wielki Wagowy w Sali Sądu Ozyrysa, Ostatni Bóg, Leżący Na Brzuchu Jego.

         Kiedy już Anubis wybierze ofiarę, przenika ją czarna magia w najczystszej postaci — jeśli dana osoba przeżyje ten wstrząs, bóg może wniknąć głębiej w ciało; można to rozpoznać po krwotoku z oczu, nosa, ust i uszu, a także po wykrzykiwanych słowach, lecz to występuje bardzo rzadko.

         Anubis nie zawsze wybiera ciągle tę samą kapłankę, może jej okazać łaskę tylko raz, a nawet wcale, gdyż nie każdy może go zainteresować. Nie ma konkretnych oczekiwań, aby brać udział w Połączeniu, wymagane jest jedyne odpowiednie pochodzenie, aczkolwiek nie każdy kapłan jest na tyle odważny, aby tak bardzo ryzykować.

         Rytuał zespolenia nie jest zarezerwowany tylko dla Anubisa. Zarejestrowano nieliczne przypadki opętania przez Setha, Sachmet, a nawet Hathor, lecz żaden z czczonych bogów nie jest tak chętny do objawień, jak Anubis. 

Płachtoskrzydły Smok Egipski

          Stosunkowo mały, lecz szybko i wytrzymały smok; średnio osiąga wielkość osiemnastu stóp. Płachtoskrzydłe Smoki Egipskie żyją głównie na Saharze, lecz odnotowano ich obecność także w centrum Afryki oraz na zachodzie Turcji. Jest to jedna z najmniej zbadanych ras, gdyż Płachtoskrzydłe należą do najbardziej stadnych gadów, a ich inteligencja ułatwia ich przetrwanie. Smoki te zamieszkują głównie skały, jaskinie oraz ruiny starych zamczysk i grobowców, rzadko wiją gniazda na pustyni. Zazwyczaj mają królową — najstarszą i najsilniejszą samicę (samiec jest zazwyczaj łagodniejszy i mniejszy). Płachtoskrzydłe żywią się przede wszystkim żyjącymi na pustyni stworzeniami, ale polują także na ludzi (których zabijają też dla samej przyjemności). Zarejestrowano wiele napaści na osady nomadów i małe mugolskie wioski. Są to tylko i wyłącznie mięsożerne gady; mogą przeżyć na pustyni aż miesiąc bez picia wody.

         Charakterystyczną cechą jest granatowy kolor łuski, której lecznicze właściwości chronią smoka przed urazami mechanicznymi i magicznymi. Skrzydła mają rozpiętość dwudziestu trzech stóp — są lekkie i delikatne, a smocza moc potrafi prędko je regenerować. Czarodziejskie gady posiadają też gruby, pokryty wyrostkami ogon, a paszcza przypomina wąski pysk psa. Ich ślina zawiera specjalną substancję, która może zneutralizować truciznę zawartą w padlinie, a łuski wydzielają zapach piasku i lawendy. 

~ niebawem można się spodziewać rysunku smoka ~

         Są agresywne i niejednokrotnie same atakują nie tylko mugoli, ale i czarowników, choć w momencie zagrożenia samce ochraniają młode, a samice walczą nawet za cenę życia. Za swą królową są w stanie zginąć. Słyną z bardzo przemyślanych i dopracowanych taktyk podczas ataków na wioski, które mogą zaskoczyć nawet wprawnego wojownika. 

Amanchet

         Miasto położone w centrum Pustyni Arabskiej. Pałac zbudowany został w potężnej skale i przez okres Starego Państwa był świątynią boga Anubisa, którą wznieśli władcy z dynastii meniskiej. Kilkaset lat później największy posąg został przeniesiony do Kemmhyt, a miasto opustoszało. Dopiero Chefri III odnowił je i zainicjował pochówek rodziny królewskiej w rozległych podziemiach Amanchet — jako pierwsza w krypcie spoczęła matka władcy.

         Pałac był strzeżony przez tak silne zaklęcia, jakimi opatrzono Kemmhyt, a dodatkową ochronę stanowiły magiczne salamandry, które żyły w wiecznie płonących w zamku ogniskach. Mugole nie mieli zatem wstępu do zaklętego miasta, a i czarodzieje unikali tego miejsca, gdyż Amanchet zdawało się żyć i myśleć, rozpoznając niegodnych, którzy nie mieli zgody na wstęp do pałacu. Spoczywa tam niemal cała królewska rodzina z dynastii meniskiej. To jeden z największych grobowców czarodziejów w Egipcie, choć nie tylko mieszkańcy Kemmhyt wykorzystali miasto, aby chować tam swych zmarłych — Sahara skrywa wiele grobów i chronionych magicznie budowli, lecz w większości zostały już one splądrowane lub odnalezione i obecnie są traktowane jako zabytki.

         Sposób pochówku

         Mumifikacja była powszechna nie tylko wśród mugoli; praktykowano ją również w czarodziejskich rodzinach żyjących w Starożytnym Egipcie. Po śmierci do przepastnej krypty (rozciągającej się nawet kilkadziesiąt stóp pod ziemią) wkładano przez szeroki otwór wszystkie potrzebne po śmierci rzeczy, następnie zakrywano wejście kamienną lub metalową płytą, na której umieszczano sarkofag, a wysoki nagrobek zamykano zaklęciem, aby nieproszony gość (któremu jakimś cudem uda się przedostać przez wszystkie zabezpieczenia) nie mógł zbyt łatwo otworzyć i sprofanować zwłok. 

Kemmhyt

         Królestwo położone w Egipcie na południowy zachód od Kairu. Istnieje od 2544 roku przed naszą erą, czyli od okresu Starego Państwa. Nazwa Kemmhyt pochodzi od złożenia dwóch słów: kem (przedstawiany jako czarny węgiel) — czarny oraz mhyt — papirus, co wzięło się od hodowanego w okolicy królestwa papirusu, który miał czarną barwę i używany był przez czarodziejów w całym Egipcie.

         Historia

         Kemmhyt zostało zbudowane na pustyni przez Chefrena Tetiego. Był on czarodziejem czystej krwi, a jego ród pamiętał jeszcze czasy najstarszych bogów. Zgromadził on rodzinę w potężnym pałacu, który budował przez dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć dni. Królestwo powstało na czarnej skale, która wcześniej była siedliskiem smoków. Chefren  Teti wywodził się z drugiej dynastii meniskiej (od najbardziej utalentowanego starożytnego czarnoksiężnika Menisa), która wśród wszystkich czarodziejskich rodzin egipskich wiodła prym pod względem majątku, czarodziejskich mocy i zawziętości.

         W ślad Chefrena Tetiego poszły pozostałe bogate i wpływowe rody, lecz tylko w Kemmhyt podejmowano te istotniejsze decyzje — można powiedzieć, że królestwo było pierwowzorem czarodziejskiego rządu oraz Ministerstwa Magii, które powstało wiele lat później w Kairze. Z początku królestwo rozwijało się powoli i funkcjonowało tylko dzięki sztucznemu dopływowi Nilu, który obrastał bogato niezwykle cennym czarnym papirusem. Wojowniczy Chefren Teti prędko ściągnął z Południowej Afryki niewolników, pojmał też wielu mugolskich nomadów, dzięki którym gospodarka Kemmhyt prędko się rozwinęła. Królestwo przetrwało każdy starożytny dwór czarodziejskich rodów, lecz w 687 roku naszej ery w trakcie Wielkiej Wojny Bizantyjsko-Egipskiej Kemmhyt zostało splądrowane przez legiony czarowników, a rodzina królewska musiała uciekać. Dwór zamknięto, ale kapłani powrócili, wiernie i cierpliwie oczekując na rodzinę królewską, która znów rozjechała się po świecie; część powróciła dopiero dwieście lat później, lecz Sokar XIII zmarł bezpotomnie sto pięćdziesiąt lat później i Kemmhyt znów zamknięto.

         Wygląd

         Zewnętrzny

         Kemmhyt to największe z założonych w Starożytnym Egipcie królestwo zamieszkałe przez czarodziejów — w sumie liczy sześćset hektarów, lecz po powrocie Dżahmes-Meritamon znacznie się powiększyło. Choć zostało wybudowane na pustyni, nie brak tam wody — od południowej strony zamku znajdował się magicznie utworzony dopływ Nilu o nazwie Horachte. Dookoła pałacu wybudowane są świątynie bogów: Horusa, Ozyrysa, Izydy, Ptaha oraz Maat, które łączą się z zamkiem tajnymi przejściami. Cały budynek posiada kompleks ogrodów oraz arenę, którą zbudował Sokar IV w 92 roku naszej ery, wzorując się na rzymskim Koloseum, gdzie podjudzano łapane smoki i inne niebezpieczne stwory. Kiedy Dżahmes-Meritamon wróciła do Kemmhyt i zajęła się rozwojem zapomnianego królestwa, na ruinach dawnych poników szybko wyrosły nowe budynki i wspaniałe posągi. Najznakomitsze z nich przedstawiały Dżahmes i Lorda Voldemorta, a stały na środku wyłożonego marmurowymi płytami ryneczku. Za murem otaczającym zamek znajdowały się prowizoryczne domy zamieszkałe przez robotników, natomiast przy Horachte uprawiano czarny papirus oraz wypasano bydło.

         Wewnętrzny

         Pałac posiada cztery piętra i rozległe podziemia, które ciągną się daleko w głąb pustyni. W środku znajdują się liczne kaplice oraz świątynie bogów: Anubisa, Thota, Setha, Mut, Bastet, Amona, Geba, Imhotepa i Neftydy. W lochu Lord Voldemort stworzył komnatę, w której umieścił posąg Anubisa z ukrytą weń cząstką duszy Dżahmes; pomieszczenie wypełniają drzewa o nazwie akacja alba — drzewa o białej korze i suchych gałęziach, które wydzielają aurę maskującą ślady czarnej magii; rosną w centralnej i wschodniej części Afryki.

         Dzieci nie wychowują się z rodzicami. Kiedy kończą dwa lata, trafiają do wschodniej części pałacu, gdzie szkolą swoje umiejętności magiczne i obierają drogę, którą będą kroczyć przez życie.

         Choć w pałacu jest bardzo wiele komnat, w większości są niezamieszkałe, mimo że w pałacu żyją kapłani oraz goście odwiedzający Lorda Voldemorta. W kuchni pracują nie tylko skrzaty domowe (których zadaniem jest też utrzymywanie porządku w pałacu), ale i specjalnie do tego przyuczeni mężczyźni.

         Sam zamek nie jest zbudowany tylko i wyłącznie w starym stylu, gdyż każdy władca Kemmhyt starał się podążać z duchem czasu, pozostając jednocześnie przy tradycji swych przodków; królestwo posiada swoją własną bibliotekę, gdzie kapłani zgromadzili bezcenne dzieła — jej założycielem był Tutmos Łaskawy. Mieszkańcy Kemmhyt chowali swoich zmarłych na pustyni w okolicy królestwa, natomiast ciała kotów hodowanych w pałacu przenoszono do specjalnej krypty w podziemiach; jedynie władcy Kemmhyt nie spoczywają w tym miejscu. Ich ciała mumifikowano i chowano w mieście Amanchet.  

Spis treści - LMM

Spis treści

Część pierwsza: 

Komnata Rozwiązłości 

1992-1993

Prolog

1. Ostatnia uczta powitalna. 
2. Nowy nauczyciel. 
3. ,,Milcz, waćpan''. 
4. Głosy ze ścian. 
5. Uczucia biorą górę nad rozsądkiem. 
6. Anonim. 
7. Kolejna napaść.
8. O krok dalej. 
9. Tragiczne walentynki. 
10. ,,...umęczon pod Poncjuszem Piłatem...". 
11. Prawda nie lubi czekać. 
12. Pierwszą zdradą miłości jest niedyskrecja. 
13. Potrafisz ranić nawet milczeniem. 
14. Błędy to droga do prawdy. 
15. Bogowie łakną krwi. 

Część druga:
Ku mądrości
1994 - ?

16. Nowa rzeczywistość. 
17. Martwa za życia. 
18. Ucieczka. 
19. Ten, który ocala. 
20. Symbol bezpieczeństwa. 
21. Szczęście w nieszczęściu.
22. Otwarte wrota. (w trakcie)

Zanim przeczytasz - DLR

        Opowiadanie pisane jest w pierwszej osobie z perspektywy Victorii Hortus (jak się później dowiadujemy – Dżahmes-Meritamon Lock-Nah). Nie będę walić ściemy – jest to historia przyjaźni między tą dziewczyną a Tomem Riddle’em, która później przeradza się w związek. Ale nie dajcie się zwieść. Nie jest to blogasek o wielkiej miłości i tajemniczej przemianie Toma w ciepłego i kochającego tatusia. Nie jest też prawdą, iż nie zmodyfikowałam charakteru Voldemorta; za inspirację posłużył mi Henryk VIII Tudor, którego serce przepełniały zarówno ogromne okrucieństwo, jak i wielkie namiętności. Dlatego Lord Voldemort w moim opowiadaniu bardziej przypomina surowego władcę niż diabła.

         Na blogu znajduje się mnóstwo rozdziałów (stworzyłam osobny spis treści), jednak na obecną chwilę nie radzę czytać od początku, ponieważ opowiadanie zostało stworzone w 2008 roku i jest niezbetowane, więc możecie zaobserwować, jak wielka jest przepaść pomiędzy prologiem/pierwszym rozdziałem a odcinkami z bieżącego roku (które również nie są poprawione, dlatego mogą pojawić się literówki). Proszę więc o ulgowe potraktowanie popełnionej przeze mnie historii i wyrozumiałość – jestem w trakcie betowania dwóch z ośmiu swoich opowiadań, a na DLR też przyjdzie czas.

         Nowym Czytelnikom doradzam śledzenie bieżących rozdziałów, a braki w wiedzy dotyczącej początku historii zalepić przeczytaniem opisów bohaterów, gdyż w opowiadaniu występuje znaczna ilość OC.

~ Bohaterowie ~

________

~ cofnij do menu ~

~ cofnij do strony głównej ~

Encyklopedia DLR

Ta podstrona zawiera opisy miejsc, dodatkowe historie i przemyślenia dotyczące opowiadania Dark Love Riddle oraz postaci, które występują na blogu. 

(podstrona w budowie)

A

Abydkhyt

Amanchet

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

Kemmhyt

L

Ł

M

N

O

P

Płachtoskrzydły Smok Egipski

Q

R

Rytuał zespolenia

S

Słowniczek

Ś

T

U

V

W

Y

Z

Ż

Stowarzyszenia

Oto lista stowarzyszeń potterowskich, do których należę: 

Informuję - DF

Historia Panny Potter

Córka Ciemnego Zła

Melodia Wieczności

Skradziona Nadzieja

Szalone zauroczenie

The Reason to cry

Vampire Memories

Everything Scares

Marauders World

Waniliowe Serce

Rozkoszne Noce

In the Sadness

GodDaughter

Dolina Mroku

Inesperado

Sofia Green

Csi lv m ny

Crystaline

________

~ cofnij do menu ~

~ cofnij do strony głównej ~

Zanim przeczytasz - LMM

         Opowiadanie pisane jest w pierwszej osobie, z punktu widzenia córki Czarnego Pana – Mary Madeleine. Tematyka dość powszechna, aczkolwiek często występują odstępstwa od kanonu, staram się jednak, aby historia miała ręce i nogi. Jeśli nie lubisz dużych zmian w fabule, może Cię to troszkę irytować, niemniej jednak zachęcam do zapoznania się z blogiem, gdyż nie jest to typowe opowiadanko o córce Voldemorta zakochanej w Draconie. Występują sceny erotyczne, dlatego osoby niepełnoletnie czytają na własną odpowiedzialność. Opowiadanie będzie dość długie, więc z czasem stworzę osobny spis treści.

________

~ cofnij do menu ~

~ cofnijdo strony głównej ~

Bohaterowie ,,Łzy Marii Magdaleny''

Mary Madeleine Lucie Francis (Riddle)

dom: Slytherin

data urodzenia: 27 marca 1975
Absolwentka Hogwartu

Julie Elizabeth Greengrass

dom: Slytherin

data urodzenia: 8 czerwca 1975
Absolwentka Hogwartu

Severus Snape

dom: Slytherin

data urodzenia: 9 stycznia 1960

Nauczyciel eliksirów, śmierciożerca

Gilderoy Lockhart

dom: Ravenclaw

data urodzenia: 12 sierpnia 1960

Nauczyciel obrony przed czarną magią, pisarz

Fabian Aureli Perdidi
szkoła: Durmstrang
data urodzenia: 5 maja 1975
Absolwent Durmstrangu

Hanako Shiga
szkoła: Ravenclaw
Data urodzenia: 22 października 1972
Absolwentka Hogwartu, studentka medycyny w Klinice Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga

Poncjusz Pilatus Lestrange

dom: Slytherin

data urodzenia: 31 października 1974

Absolwent Hogwartu

Lord Voldemort (Tom Marvolo Riddle)

 dom: Slytherin

data urodzenia: 31 grudnia 1926

Czarny Pan, Ten, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać, Sami-Wiecie-Kto

Martha Inga Francis

dom: Hufflepuff

data urodzenia: 1 stycznia 1952
Absolwentka Hogwartu

Szaul

Colette Dauphin

dom: Hufflepuff

data urodzenia: 13 grudnia 1970

Szablon - PF

Nagłówek:

Zdjęcia:
link 1
link 2

Czcionka: Kingthings Spike

Ocenialnia

Magiczne Oceny

O mnie

W blogosferze jestem znana jako Frozenka. Króciutko, ponieważ szukasz tu informacji na temat, co oceniam, a co nie. Jestem studentką psychologii, modelką oraz piszę opowiadania potterowskie, jeśli Cię to ciekawi, to zapraszam tutaj, po prawej stronie znajduje się spis moich blogów. 

Co oceniam?

W zasadzie ocenię wszystko. 

Najchętniej oczywiście opowiadania potterowskie. Tworzysz swoich bohaterów i umieszczasz w magicznym świecie Rowling? Typowe parringi typu Sevmione, Dramione, Bellamort? A może wolisz coś niekonwencjonalnego (nie bójmy się słowa - dziwacznego)? Nie przeszkadza mi nawet Zgredek&Bijąca Wierzba. 

Jeśli chodzi o pozostałe tematy, to również bardzo chętnie podejmę się oceny Twojego opowiadania, nie przeszkadza mi Zmierzch (mimo że nie jestem fanką), opowiadania o wampirach i innych dziwacznych stworzeniach. Od czasu do czasu mogę przygarnąć opowiadanie po prostu o zwyczajnych ludziach. 

Czego nie oceniam?

Jestem bardzo otwarta na nowości, acz nie przełknę wszystkiego. Oczywiście możesz zgłosić się do mnie do oceny, jeśli piszesz fanfiki o Bieberze, One Direction, Hannie Montanie, itp., ale nie jest to tematyka, którą jestem w stanie strawić. 

Na co zwracam uwagę?

Bardzo istotna jest dla mnie grafika. Oczywiście trochę inaczej oceniam ten punkt, jeśli jest ona Twojego autorstwa, a inaczej, jeśli jest ona pobrana z szabloniarni, ale nie martw się - nie zmieni to za bardzo oceny opowiadania. Jeśli pobierasz szablon, oceniam to, czy pasuje do tematyki bloga, itp. 

Drugą sprawą są opisy. Jeśli masz ich na swoim blogu dużo, to jestem idealną oceniającą dla Ciebie, gdyż po prostu uwielbiam czytać nawet groteskowo długie przedstawienia.

Może wyjdę w tym momencie na ignorantkę, ale sprawą drugorzędną jest dla mnie ortografia. Jednak poprawną interpunkcję traktuję bardzo serio, tak samo, jak i zwyczajną schludność w opowiadaniu. Nie na wszystko mamy wpływ, czasami blogi płatają nam figle, ale, na Boga, jeśli widzę godzinę powiedzmy dwudziestą trzecią piętnaście napisaną w ten sposób: 23:15, to dostaję drgawek. Jest to zwyczajne lenistwo i niechlujstwo.

Im bardziej rozbudowany blog, tym lepiej. Uwielbiam przeróżne zakładki, bohaterów, czołówki, menu i inne wstawki, jednak za to daję dodatkowe punkty. Jeśli nie posiadasz czegoś takiego - nie przejmuj się.

Jeśli masz jakieś pytania, pisz śmiało ;)

Oto kontakt:

sophiesonnerie@yahoo.com

https://www.facebook.com/Prorok.Frozenki

http://ask.fm/sophiesonnerie

Liebster Blog Award - DLR

Dark Love Riddle

Zostałam nominowana przez Lucy Black, bardzo mi miło ;)

1. Kawa, herbata czy może kakao?

Odp. Ani jedno, ani drugie, ani trzecie, ale jak już muszę wybrać - kakao.

2. Poza Harrym Potterem jaką lubisz inną fantastykę? 

Odp. Jeśli muszę wybrać jedną, to uwielbiam całą twórczość fantastyczną Anne Rice, przede wszystkim Kroniki Wampierów (Armand <3)

3. Czy masz inne blogi poza tym? O czym one są? Podasz link? 

O tak, mam, i to nie jednego bloga. Wszystkie są z kategorii fanfik potterowski, a oto lista linków:

* Siostrzenica Czarnego Pana *

* Łzy Marii Magdaleny *

* Papierowe Gwiazdy *

* Czwórka Hogwartu *

* Kochanek Muz *

* Selene Snape *

* Douce Fleur *

4. Która część Harry'ego Pottera jest twoją ulubioną (książka)? Dlaczego?

Odp. Uwielbiam wszystkie, ale najbardziej Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Najwięcej w tej części jest tej magicznej atmosfery Hogwartu, magii, odpowiedniego klimatu... po prostu pięknie! 

5. Która część Harry'ego Pottera jest twoją ulubioną (film)? Dlaczego?

Odp. Zdecydowanie Harry Potter i Komnata Tajemnic. Kiedy oglądam tę część, po prostu czuję, że jestem w Hogwarcie, do tego cała masa grozy czająca się w każdym miejscu w Hogwarcie dodaje tej części idealnej atmosfery. 

6. Czy masz ulubionych polskich pisarzy? 

Odp. Owszem, aczkolwiek wolę brytyjskich twórców. 

7. Jaką obecnie czytasz lekturę? 

Odp. Obecnie czytam Anna Boleyn - życie i śmierć. 

8. O czym zechciałabyś poczytać (napisane przez J.K.Rowling)?

Odp. Słyszałam plotki o powstaniu książki na temat Huncwotów, nie ukrywam, że jestem bardzo ciekawa, jak różni się jej wizja od wizji Huncwotów pisanych w fanfikach. 

9. Jaką książkę ostatnio czytałaś? 

Odp. Zakończyłam książkę Dynastia Tudorów - Bądź wola twoja.

10. Co jest wg ciebie najlepszą, a co najgorszą ekranizacją (nie musi być HP)?

Odp. Ale ja skupię się na HP. Najlepsza ekranizacja to Harry Potter i Komnata Tajemnic, a najgorsza - Harry Potter i Więzień Azkabanu. 

Pytania do Was: 

1. Jaką postać z HP lubisz najbardziej? Dlaczego?

2. Czy byłabyś/byłbyś w stanie przeżyć 10 miesięcy bez komputera i naszej, mugolskiej technologii, gdybyś dostała/dostał się do Hogwartu? 

3. Od jak dawna piszesz fanfiki potterowskie?

4. Masz inne blogi? Podaj linki. 

5. Kto jest Twoim ulubionym pisarzem? 

6. Od ilu lat jesteś fanem/fanką Harry'ego Pottera? 

7. Wolisz śmierciożerców czy Zakon Feniksa? 

8. Czy zapisała/zapisałbyś się do "WSZY", którą założyła Hermiona?

9. Znasz jakieś dowcipy związane z HP? Jeśli tak - podaj jakiś.

10. Masz rodzeństwo? 

Nominowane blogi: 

Eliksir odrodzenia - Rickmanicka

Story od Bellatrix - Bellatrix

Snape Granger Story - Weird Charlotte

Dramione just a dream - Jestę Zgredkię